بسم الله

سلام بر عشق ، سلامی به وسعت انتظار

          سلام بر شهید ، سلامی به بلندای تاریخ  ارزشها

                      سلام بر نسل انتظار ، سلامی به قداست صبرشان

                                 سلام برسیمای شهادت ، سلامی به صلابت اعتقادشان

                                             سلام بر امتداد پایداری ، سلامی به  غریبی  غربتشان  

 

و سلامی از سر جان و به مفهوم عشق و ارادت بر یگانه جایگاه والای هستی

ولایت       

 درود بر دوستان دوست داشتنی خودم که دیگه از سر خجالت نمیگم: ببخشید که نبودم یه مدت!

سال نو به همگی شما خوبان مبارک انشالله و امیدوارم که سالی پر از انتظار رو سپری کنید!!!

حرف دل بسیار است و لیاقت برا بیانش هیچ! حرفهایی که همیشه اشک داره؛ گاه به شوق و گاه به غم...

اجازه بدید قلم و ادبیات رو کنار بگذارم و خودمونی بگم از درد دل هام؛ میگم برا نسل انتظار چرا که

دلشون دریاست و انقدر زلال که به آهی و دعایی درد رو دوا میکنند...

امسال جنوب نرفتم، وسط باد شدید فکه سر تا پام خاکی نشد ، تو سه راهی شهادت گیج نشدم که کدوم طرف برم و رو کدوم خاک بیفتم و انقدر هق هق کنم تا... ، کنار اروند نرفتم تا به مهدی باکری فکر کنم و نیش خند بزنم به جهالت اونایی که می خواستند باکری و همت رو مصادره کنند! غروب شلمچه رو ندیدم و این بار دلم با ندیدنش پر پر شد... ، چمران به دهلاویه راهم نداد تا  لحظه ی شهادتش رو ببینم و فیلم قریب ترین و غریبترین مفهوم ذهنم یعنی مادر شهید رو با چشمان نمناکم حس کنم... ،امسال تنها شدم و نتونستم به محمد ابراهیم سمند الدوله  رفیق چندین و چند سالم در هویزه سر بزنم...

شرهانی ، فتح المبین ، چزابه و خرمشهر و همه و همه امسال تنهام گذاشتند و من خیلی ازشون دور بودم خیلی...!!!

اجازه بدید تو این پست زیاد حرف نزنم و انشالله قول میدم که زود زود به روز بشم تا که شاید از نسل انتظار بیش از این عقب نیفتم و البته محتاج دعای دوستانم...

برای فرج دعا کنید که ظهور نزدیک است...